wtorek, 3 grudnia 2013

Nużyca u psa

Nużyca u psa
Dzisiaj opowiem Wam o psiej chorobie skóry, która może dotknąć czworonoga każdej rasy-nużycy

Czym jest nużyca


Nużyca to choroba skóry, która ma charakter zapalny. Jest wywoływana przez nużeniec psi- Demodex canis. Jest on stawonogiem, który żeruje w skórze czworonoga, a w zasadzie w jego mieszkach włosowych. Może on osiągać wielkość nawet 40 na 230 mikrometrów.

Nużeniec, w niewielkiej ilość, może występować nawet w skórze zdrowego osobnika. Niestety, wystarczy, by jego ilość minimalnie wzrosła, a psiak zachoruję na nużycę.

Do zarażenia tą chorobą dochodzi podczas karmienia szczeniaka oraz innych zabiegów wykonywanych przez matkę osobnika.  Piesek staje się podatny na pasożyta w momencie, gdy jego odporność drastycznie spada.

Rodzaje nużycy


Istnieją cztery rodzaje nużycy:

 

Uogólniona nużyca młodzieńcza


Ten rodzaj nużycy dotyka psów w wieku od 3 do 12 miesiąca życia. Najpierw zaczyna się jako postać ogniskowa. Następnie przenosi się na większe obszary skóry. W mniej więcej połowie przypadków zarażenia, leczenie odbywa się samoistnie.

Do zachorowania przyczyniają się kilka czynników:
  • stres,
  • pasożyty jelitowe,
  • spadek odporności,
  • niedożywienie.

Rasy psów podatnych na uogólnioną nużycę młodzieńczą:
  • Doberman,
  • Mops,
  • Jamnik,
  • Buldog angielski,
  • Collie,
  • Dalmatyńczyk,
  • Bokser,
  • Boston terrier,
  • Beagle,
  • Shar-pei,
  • Sheltie,
  • Buldog francuski,
  • Amstaff,
  • Owczarek niemiecki.
Objawy uogólnionej nużycy młodzieńczej:
  • rumień,
  • łuszczenie się skóry,
  • świąd,
  • powiększenie węzłów chłonnych,
  • wyłysienia.

Uogólniona nużyca wieku dorosłego


Są na nią podatne osobniki w wieku od pierwszego roku życia. Może na nią zachorować pies każdej rasy.

Przyczyny uogólnionej nużycy wieku dorosłego:
  • spadek odporności,
  • niedoczynność oraz nadczynność tarczycy,
  • różnego typu nowotwory,
  • cukrzyca.

Ogniskowa


Postać ogniskowa dotyczy psów w wieku poniżej jednego roku życia. W większości przypadków ustępuje po czterech do ośmiu tygodni. U pozostałych osobników przekształca się w postać uogólnioną.

Objawy:
  • wyłysienia,
  • łuszczenie się skóry,
  • świąd,
  • krostki,
  • ropnie,
  • zmiany w okolicy pyska, oczu, warg, uszu oraz głowy.

Postać palcowa


Postać ta może, ale nie musi, występować przy nużycy uogólnionej. Dotyka głównie psów ras olbrzymich.

Objawy postaci palcowej:
  • swędzenie i bolesność,
  • zmiany ropne,
  • rumień w okolicy palców i między palcami.

Diagnozowanie nużycy


Weterynarz rozpoznaje nużycę na podstawie objawów klinicznych. Zdejmuje również próbkę skóry, by stwierdzić obecność pasożyta.

Istnieją jednak choroby, które mogą dawać podobne objawy do tych wywoływanych przez nużycę. Należą do nich:
  • alergia pokarmowa,
  • atopowe zapalenie skóry,
  • pęcherzyca,
  • alergiczne, pchle zapalenie skóry,
  • zapalenie skóry,
  • zapalenie mięśni,
  • trądzik.

Leczenie nużycy


Leczenie tej choroby polega na używaniu szamponu z nadtlenkiem benzoilu oraz podawaniu miejscowo amitrazy.

Weterynarz, po zdiagnozowaniu choroby, wyznaczy odpowiedni tor leczenia. Jeśli nużyca będzie w zaawansowanym stanie, możliwe, że piesek będzie musiał przyjmować antybiotyki. Dodatkowo, podaje się czworonogowi leki zwiększające odporność.

Ważne jest również to, by co 7 do 10 dni wykonać badanie zeskrobiny skórnej z obszarów zajętych nużycą. Leczenie należy prowadzić tak długo, aż piesek będzie totalnie zdrowy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz