Psy rasy Wilczak Czechosłowacki

Psy-rasy-Wilczak-Czechosłowacki
Dzisiaj opowiem Wam o rasie czworonogów, której osobniki zaliczane są do grupy będących krzyżówką psa i wilka.

Charakter  psów rasy Wilczak Czechosłowacki


Psy tej rasy są bardzo inteligentne i pojętne. Lubią tresurę i łatwo przyswajają nowe komendy. Wilczaki Czechosłowackie słyną również z bycia nieustraszonymi oraz bardzo odważnymi.

Psy te bardzo przywiązują się do swoich właścicieli. Są im bezgranicznie oddane i zrobią wszystko, by ich zadowolić. Mimo swojego przywiązania, zachowują indywidualność. Potrzebują więc kogoś, kto jest konsekwentny i budzi autorytet. Ważne jest, by od małego uczyć je posłuszeństwa i tłumić w nich agresję, która jest jedną z ich największych wad.

Wilczaki Czechosłowackie są bardzo wytrzymałe fizycznie. Potrafią również odczytywać nastroje człowieka.

Pielęgnacja Wilczaków Czechosłowackich


Pielęgnacja psów tej rasy nie należy do uciążliwych. W okresie linienia należy je codziennie wyczesać. Tak samo jak inne psy, wymagają kąpieli raz na półtora miesiąca. Raz na jakiś czas dobrze jest zadbać o ich uszy oraz pazury.

Wilczaki Czechosłowackie wymagają dużo ruchu. Aktywność fizyczna pozwala im się wyładować i spożytkować tkwiącą w nich energię.

Problemy zdrowotne


Wilczaki Czechosłowackie nie są obciążone chorobami o podłożu genetycznym. Mogą jednak cierpieć na dysplazję stawów biodrowych, zaćmę, jaskrę oraz zapalenie skórne.

Ciekawostki o Wilczakach Czechosłowackich


  • inne nazwy tej rasy brzmią następująco: Czechoslovakian Wolfdog, Ceskoslovenský Vlciak,
  • pierwszy zapis wzorca Wilczaków Czechosłowackich został opracowany w 1966 r. przez inż. K. Hartla,
  • do powstania psów tej rasy wykorzystano dwóch samców i dwóch samic wilka,
  • w roku 1981 r. Wilczaki Czechosłowackie zostały wpisana do księgi ras Czeskiego Związku Hodowców.


                                                Profil psa rasy Wilczak Czechosłowacki :



Kraj pochodzenia: była Czechosłowacja

Kraj patronacki: Słowacja

Klasyfikacja FCI: Grupa 1., Sekcja 1.

Wzrost: psy-minimum 65 cm
               suki-minimum 60 cm

Waga: psy-minimum 26 kg
             suki-minimum 20 kg

Umaszczenie: żółto-szary do srebrzysto-szarego z charakterystyczną jasną maską, jaśniejszy włos także na spodniej powierzchni szyi i piersi, dopuszczalny jest ciemno szary kolor z jasna maską

Sylwetka: kłąb dobrze umięśniony, zaznaczony, ale nie może psuć przebiegu górnej linii, grzbiet mocny i prosty, lędźwie krótkie, dobrze umięśnione, nie szerokie, lekko opadające, zad krótki, dobrze umięśniony, nie szeroki, lekko opadający, klatka piersiowa symetryczna, dobrze umięśniona, pojemna, w kształcie gruszki, zwężająca się w kierunku mostka, głębokością klatka piersiowa nie sięga łokcia, szczyt mostka nie sięga dalej niż staw barkowy; dolna linia i brzuch-skóra naciągnięta, brzuch podciągnięty, lekko podciągnięte boki

Szata: włos prosty, przylegający, okrywa zimowa i letnia bardzo się różnią, w zimie przeważa gęsty podszerstek, który wraz z włosem okrywowym tworzy gęsta okrywę na całej powierzchni ciała, wymagane jest, by włos pokrywał brzuch, wewnętrzną powierzchnię ud, worek mosznowy, wewnętrzną stronę uszu i przestrzeń między palcami, mocno owłosiona szyja

Głowa: symetryczna, dobrze umięśniona, przy spojrzeniu z boku i z góry tworzy kształt klina, wyraźne cechy płci, czaszka-przy spojrzeniu z boku i z przodu widać lekko wypukłe czoło, bruzda czołowa nie zaznaczona, guz potyliczny dobrze widoczny, stop umiarkowanie zaznaczony; nos owalny, czarny, kufa sucha, nie szeroka, kość nosowa prosta, wargi dobrze przylegające, kąciki zamknięte, brzegi warg są czarne, szczęki mocne i symetryczne, dobrze rozwinięte zęby, szczególnie kły, zgryz nożycowy lub cęgowy z 42 zębami według reguły, regularnie rozmieszczone zęby; policzki suche, wystarczająco umięśnione, nie wpadające w oko

Oczy: małe, skośne, w kolorze bursztynowym, dobrze przylegające powieki

Uszy: stojące, cienkie, trójkątne, krótkie (tzn. nie dłuższe niż 1/6 wysokości w kłębie); zewnętrzny punkt nasady ucha i zewnętrzny kącik oka leżą na jednej linii, prostopadła linia z czubka ucha przechodzi wzdłuż całej głowy

Ogon: wysoko osadzony, prosto zwisający w dół, przy pobudzeniu noszony sierpowato wygięty w górę

Podsumowując informacje o Wilczakach Czechosłowackich:


  • są bardzo inteligentne oraz niezależne,
  • mogą być agresywne,
  • ich pielęgnacja nie jest skomplikowana,
  • przywiązują się do właściciela,
  • potrzebują dużo ruchu,
  • lubią być tresowane,
  • nie są obciążone chorobami genetycznymi.

Zobacz inne posty...

0 komentarze